Inhoud

Spread the Word

Quote

"On the seashore of endless worlds is the great meeting of children."
--Rabindranath Tagore

Rode wijn in de koelkast

Toegevoegd door Anne Kleisen op 12-01-2009 om 16:48

Mindful zijn is nog niet zo makkelijk, ondervindt Anne Kleisen aan den lijve: 'Na een week retraite waarin aandachtig zijn mijn enige bezigheid was, sta ik ‘s ochtend op het station. Shit, portemonnee vergeten.'

Na een week retraite waarin aandachtig zijn mijn enige bezigheid was, sta ik ‘s ochtend op het station. Shit, portemonnee vergeten. Diezelfde week vind ik op onverklaarbare wijze de rode wijn in de koelkast en vergeet ik in de haast een kostbare videocamera in de metro. Halleluja, waar zit ik in vredesnaam met mijn gedachten? Was ik nou een briljante theorie aan het uitwerken dan kan ik me voorstellen dat ik de rest even niet zo helder voor ogen heb, maar helaas staat me geen recentelijke geniale vondst bij.

Mindfulness is voor mensen die geen boeddhist zijn een van de nieuwst ontgonnen terreinen op de ‘help je zelf naar een gelukkig leven' kaart. In talloze bladen wordt de heilzaamheid ervan geroemd. Overigens zonder de boeddhistische grondslag te vernoemen, maar dat geeft niet. Hoewel ik mezelf toch wel als bewust wezen zou omschrijven, zeggen bovenstaande voorbeelden niet zo veel goeds over mijn staat van aandacht, zelfs niet na een week oefenen! Maar waarom eigenlijk niet? Als het zo heilzaam is, wat houd me dan tegen?

Mindful zijn of niet heeft bij mij veel met ‘zin hebben' te maken. Ik heb er vaak geen zin in om steeds bewust te zijn van wat ik doe. Een typisch geval van luiheid of is er meer aan de hand? Een beetje van beiden. Door het moment aan me voorbij te laten gaan sluit ik me af voor bepaalde dingen, vervelende, maar soms juist onverdraagbaar mooie. Daarmee ontloop ik de verantwoordelijkheid om deze momenten aan te gaan. Zo houd ik mezelf in mijn zelfverkozen kooi, want door aandachtig te leven is het kleinste groots en door dat niet te doen houd ik mijn grootsheid klein. Ja, dat klinkt best lui, het wordt duidelijk tijd om mezelf een aandachtig geplaatste schop onder mijn kont te geven!

Wat is jouw grootste blunder toen je niet aandachtig was? En wat brengt het jou op de
momenten dat je wel met aandacht leeft?

Deze column is in het herfstnummer van het tijdschrift Vorm en Leegte verschenen

« terug