Inhoud

Spread the Word

Quote

"On the seashore of endless worlds is the great meeting of children."
--Rabindranath Tagore

Het slootje & de oceaan

Toegevoegd door Tessa Koop op 23-02-2009 om 09:41

Ik laat gewoon alles uit mijn handen vallen en ga dit onnozele stukje maar even schrijven, dat overigens totaal geen prioriteit heeft. Op mijn bureau heerst een chaos van jewelste. Mijn TO DO-lijst lijkt alleen maar langer te worden. Mijn emailbox stroomt vol. Ik ben het overzicht kwijt. Zucht. En nog eens: ZUCHT.

Maar het schijnt dat ik alles teveel wil controleren, beheersen, vasthouden. Te perfect. Te mooi. Te goed. Nu ik op een punt ben aanbeland in mijn leven dat ik me heb besloten over te geven aan 'mijn hogere regie', merk ik dat bepaalde oude overtuigingen en patronen gewoon niet meer werken. Dit is er één van: controle.

Herken je dat? Vast wel! Ik zal toch niet de enige control freak op deze planeet zijn, die zich juist los wil maken van oude systemen waarin je jezelf gevangen voelt. Controle is denken, is verstand, is ego, is ... angst. Loslaten is voelen, is vertrouwen, is overgave maar ook innerlijk weten dat er voor je wordt gezorgd. Altijd.

Kous op de kop

Loslaten is ongetwijfeld één van de moeilijkste dingen om te doen in deze nieuwe tijd van veranderingen. Systemen storten als kaartenhuizen in elkaar en een ieder die zich hier krampachtig tegen probeert te verzetten, krijgt de kous op zijn kop. Toch is je overgeven aan dat wat is, volgens mij het beste wat je kunt doen op het moment dat je merkt dat je de controle kwijt bent. Dan komt het aan op iets dat groter is dan jij, je 'muizen-denk-raampje', je verstand, dat keuzes maakt op basis van het verleden.

Slootje en de oceaan

Een vriend van mij heeft het altijd over het slootje en de grote oceaan. Hij zegt: 'Beeld je in dat je verstand alleen het slootje kan zien, en dat de oceaan symbool staat voor de ziel, het AL, Liefde, Overvloed. Zou je dan niet veel liever op de oceaan willen zitten?' Uhm ja maar zo simpel is het toch niet. Dat als je maar loslaat dat het dan allemaal goed komt. Die vriend: 'Als je radeloos bent en antwoorden verlangt van het universum, schakel dan over naar dat deel van jezelf dat alle antwoorden al weet. En oplossingen zullen zich moeiteloos voor je ogen aandienen." Wauw...

Angst, ik ben er klaar mee

Soms zit ik er lekker in, loopt alles op rolletjes. Lijkt het moeiteloos te gaan. The Flow noemen ze dat. Maar ineens sluipt het erin, als een dief in de nacht: de kramp. Weg flow. Nu komt er ook wel heel veel op mijn weg momenteel (iets wat ik zelf creëer natuurlijk!). 1 november heb ik mijn zekerheid losgelaten in de vorm van geld, en nu is het dus een kwestie van vertrouwen dat alles (overvloed, mensen, situaties, geld) op mijn weg komt. Ik wil namelijk mijn hart volgen. Ja wie niet. Ja maar ik wil het ook echt doen. Ik heb me te lang laten weerhouden door angst, en daar ben ik nu klaar mee.

Het gaat de goede kant op...

Dus dat doe ik nu, loslaten. Maar dat wil niet zeggen dat ik geen angst meer voel of soms niet geneigd ben alles enorm te willen vasthouden, controleren. Wat ik vooral merk, nu ik de weg van loslaten ben ingeslagen, dat het niet meer werkt: de oude manier van doen op basis van het idee dat ik alles 'onder controle' heb.

Het gaat de goede kant op hoor. Ik ben nu met mijn passie bezig als hoofdredacteur van WantToKnow.nl, ik ben bezig met een boek, ik ga presentaties geven, ik ben bezig om mensen te vinden die voor WantToKnow willen gaan schrijven, ik ontmoet veel inspirerende mensen (waaronder Saskia van Rihis), er liggen allerlei mooie verbindingen klaar met mensen om samen te werken. Bellen, mailen, schrijven, ontmoeten, interviews uitwerken, soms dingen voor je uitschuiven... Vanmorgen zei een vriend van mij: 'Laat het los, datgene wat prioriteit heeft presenteert zich vanzelf wel.'

Ineens heb ik een stukje getikt

Ja, er zit wel wat in. Als ik in the flow zit, en ook dichtbij mijn gevoel dan weet ik intuitief wat ik wel of niet moet doen. The flow zit haast tegen een soort slordigheid en laksheid aan, met net als verschil dat je in actie komt op het moment dat het zo voelt. Ik zet het vaak eerst op mijn TO DO-lijstje. Terwijl ik ook best direct even kan bellen of mailen of een stukje kan tikken. Snap je? Nu ben ik dit stukje aan het tikken. Het geeft me wel een goed gevoel eigenlijk. Straks ga ik eens kijken wat ik nog meer ga doen vandaag.

Misschien dat het toch nog ongemerkt zo een dag wordt, waarin ik heel veel van mijn lijstje ga afwerken. Laat ik eens afstappen van het idee: het moet klaar, die TO DO-lijst moet leeg. Maar het mooie is juist: iedere dag komt er wel weer wat nieuws op mijn weg, dat heet leven. Een TO DO-lijst is nooit leeg, klaar. Dat hoeft ook niet. Pfff. Dat lucht nu al op. Dat geeft al ruimte. En kijk: ineens heb ik een stukje getikt!!

« terug